Stel je hebt weken gewerkt aan een vogel. De huid is perfect geprepareerd, de ogen zitten precies goed, en het resultaat is iets waar je echt trots op bent.
▶Inhoudsopgave
▶Inhoudsopgave
Dan zie je een klein gaatje in de borst. En dan nog eén.
Binnen een paar maanden is je werk kapot gemaakt door insecten die je ammer had moeten zien aankomen. Dat is het moment waarop je beseft: prepareren is de helft van het werk. Beschermen is de andere helft. En die tweede helft wordt veel te vaak vergeten.
Waarom taxidermie een doelwit is voor insecten
Motten en kevers — vooral de huidkever en de kleermot — zijn dol op organisch materiaal.
Eiwitten, haar, huid, veren: het is voor hen een buffet. En een mooi opgewerkt preparaat is letterlijk een maaltijd op een schilderij. Wat me opvalt is dat mensen denken dat een preparaat binnen huis veilig is. Dat klopt gedeeltelijk. Maar motten komen binnen via ramen, via kleding, via dozen die je meeneemt van een beurs.
En eén vrouwtje kleermot kan honderd eieren leggen. Je merkt het pas als het te laat is.
Preventie begint al tijdens het prepareren
De beste bescherming start niet nadat het preparaat op de plank staat.
Het start op je werktafel. Allereerst: werk schoon. Ik reinig mijn gereedschap altijd met isopropyl alcohol tussen elk preparaat door. Niet alleen om bacteriën te doden, maar ook om geuren te verwijderen die insecten kunnen aantrekken.
Een bot scalpel dat nog vetresten bevat, is een uitnodiging. Daarna: zorg dat de huid goed geconserveerd is.
Borax is daarvoor mijn middel van keuze. Het is mild, het werkt goed, en het maakt de huid onaantrekkelijk voor insecten.
Niet onaantrekkelijk genoeg om je volledig op te kunnen vertrouwen, maar het is een sterke eerste verdedigingslijn. Eerlijk gezegd denk ik dat te veel beginners hier te snel doorheen gaan. Ze strooien wat borax, en denken dat het genoeg is. Maar borax moet echt goed verdeeld worden — ook in de holtes, onder de vleugels, rond de snuit.
Overal waar vocht kan blijven zitten, kan schimmel groeien. En schimmel trekt weer andere problemen aan.
Bescherming nadat het preparaat klaar is
Zodat je werk af is, begint het echte werk. Want een preparaat is nooit echt "af" als het gaat om bescherming.
Controleer regelmatig
Ik bekijk mijn preparaten minstens één keer per maand. Niet even vlug kijken, maar écht kijken. Onder de vleugels, rond de poten, de staart, en ik volg altijd mijn checklist voor jaarlijks onderhoud.
Gebruik naftaline — maar niet direct op het preparaat
Zoek naar kleine gaatjes, naar stofachtig materiaal, naar larven. Kleermotten laten een soort zijde-achtig spinnenweb achter.
Als je dat ziet, moet je direct handelen. Naftaline werkt goed tegen motten, maar het is agressief. Leg een paar bolletjes in een stukje gaas en hang dat in de kast of vitrine waar het preparaat staat.
Nooit direct tegen de huid of veren. De chemicaliën kunnen veren verkleuren en huid uitharden.
Dat vind ik trouwens een van die dingen waar je in boekjes over leest, maar waar niemand je waarschuwt voor.
Zet motvaljes op de juiste plek
Naftaline is effectief, maar het is geen wondermiddel. Het is een hulpmiddel. Er is een verschil. Motvaljes met feromonen zijn nuttig, maar alleen als je ze slim plaatst.
Hang ze niet boven of naast het preparaat — dan trek je de motten juist naar je kostbaarste stuk. Plaats ze juist bij de deur, bij het raam, op de plek waar motten naar binnen komen. Je wilt ze vangen voordat ze bij het preparaat komen.
Wat te doen als het al te laat is
Soms heb je pech. Je ziet de schade. Wat dan?
Haal het preparaat uit de kast. Leg het in een afgesloten plastic zak, en zet die zak een paar dagen in de vriezer.
Minus achttien graden, ten minste zeventig uur. Dat doodt alle larven en eieren. Daarna: inspecteer alles. Repareer de schade met de juiste lijm — voor kleine snuitjes en oogleden gebruik ik altijd een specifieke lijm, niet zomaar wat uit de toolkit.
De verkeerde lijm kan de huid beschadigen of een andere kleur krijgen na verloop van tijd. Wil je weten hoe je een taxidermie preparaat met beschadigde huid restaureert?
Dat is een vaardigheid die elke beginner moet beheersen. En dan: leer van het. Waar kwam het vandaan? Was de kast niet goed afgesloten?
Stond het preparaat te dicht bij een raam? Iedere keer dat dit gebeurt, krijg je informatie die je kunt gebruiken om het de volgende keer beter te doen.
Een kast of vitrine is geen opslagbox
Veel mensen stoppen hun preparaten in een doos met wat naftaline en denken: gedaan.
Maar een goede vitrine of kast met een goede afdichting doet meer dan alle insectenwerende middelen voor taxidermie ter wereld. Zorg voor een ruimte waar lucht kan circuleren maar insecten niet binnenkunnen. Controleer de afdichting regelmatig. En als je een preparaat koopt of ruilt, isoleer het eerst een paar weken voordat je het bij je andere stukken zet.
Je weet niet wat er in zit. Dat is misschien wel de belangrijkste les: bescherming is geen actie, het is een gewoonte.
Iedere maand even kijken. Iedere keer dat je een nieuw preparaat maakt, even extra goed opletten.
Het kost vijf minuten en kan jaren van werk redden. En als het mevalt: je hebt iets moois gemaakt. Het verdient om het te beschermen.