Stel je voor: je loopt langs je preparaat en zie je ineens een vlek. Of erger: een zweem van schimmel. Je hart zakt. Maar adem in.
▶Inhoudsopgave
▶Inhoudsopgave
Want in de meeste gevallen is het oplosbaar. Als je weet waar je naar kijkt.
Eerst: wat is het probleem precies?
Schimmel op taxidermie is eigenlijk altijd een vochtprobleem. Luchtvochtigheid boven de 65 procent, en je hebt een kweekkamer.
Vlekken daarentegen komen uit veel verschillende hoeken. Vuil, vet, of gewoon ouderdom.
Het verschil zit erin hoe je het aanpakt. Wat me opvalt is dat mensen vaak te snel met schrobben en poetsen beginnen. Dat maakt het alleen erger.
Eerst even stil staan. Kijk goed. Is het oppervlakkig vuil, of zit het dieper?
Vlekken verwijderen: stap voor stap
Begin met de mildste aanpak. Een zachte doek, licht bevochtigd met isopropyl alcohol.
Wrijf voorzichtig over de vlek. Niet te hard, niet te lang op één plek.
Isopropyl alcohol is je beste vriend bij taxidermie-onderhoud. Het ontsmet, lost vet op, en het droogt snel. Ideaal. Bij vlekken op huid of bont: probeer eerst een droge, zachte borstel.
Soms is dat al genoeg. Borax, dat milde conserveermiddel dat ik altijd gebruik, helpt ook hier.
Meng een klein beetje met water tot een lichte pasta, breng het aan, laat het intrekken, en veeg het eraf. Simpel, maar het werkt. Eerlijk gezegd, de meeste vlekken zijn gewoon stof en olie van je eigen handen. Ja, jij. Elke keer dat je je preparaat aanraakt, laat je vet achter.
Dus: poets je handen voor je iets aanraakt. Klinkt logisch, maar je zou niet geloven hoeveel mensen dat vergeten.
Schimmel: hier moet je echt voorzichtig mee zijn
Schimmel is een ander verhaal. Je kunt niet zomaar schrobben. Dan verspreid je de sporen.
En die komen overal terecht. Op je andere preparaten, in je kast, in de lucht.
Niet wat je wilt. Neem het preparaat naar een goed geventileerde ruimte.
Buiten, als het kan. Gebruik een schone doek en isopropyl alcohol. Wring de doek goed uit.
Je wilt geen extra vocht toevoegen. Wrijf de besmette plek voorzichtig.
Herhaal tot de schimmel weg is. Daarna: laat het preparaat goed drogen. Niet in de zon, want dat verkleurt de huid. Niet bij een verwarming, want dat barst het leer.
Mocht je na het drogen merken dat je huidschade moet herstellen, neem dan de tijd voor een zorgvuldige afwerking. Gewoon op een droge, koele plek. Even geduld.
Dat vind ik trouwens het moeilijkste onderdeel. Mensen willen dat het snel weg is.
Maar bij taxidermie gaat het om rust. Langzaam werken. Voorzichtig, want hoe lang een preparaat mooi blijft hangt af van je geduld. Dan blijft alles mooi.
Voorkomen is beter dan genezen
Een paar dingen die ik altijd zeg tegen studenten: houd de luchtvochtigheid onder controle. Een hygrometer kost weinig, en je ziet meteen wat er speelt. Bewaar preparaten niet in vochtige kelders of zolders.
En gebruik je goede gereedschap. Een bot scalpel, een paar goede penselen, en isopropyl alcohol.
Dat is het basispakket. Niet meer nodig. De markt zit vol dure starterskits met spullen die je nooit gebruikt.
Een selectie van kwalitatieve basisitems is effectiever. Koop wat je echt nodig hebt, en leer het goed gebruiken. En als je twijfelt: vraag het.
Er zijn genoeg mensen die willen helpen. Ikzelf geef regelmatig lessen in Zutphen, en het is altijd leuk om te zien wanneer iets klikt.
Wat als het niet lukt?
Soms is schimmel te diep ingedrongen. Of is de huid al beschadigd.
Dan kun je zelf niet meer zoveel doen. Wil je liever eerst weten hoe je een oud taxidermie preparaat reinigt? Neem anders contact op met een ervaren taxidermist.
Zij hebben de kennis en de middelen om het preparaat te redden.
Probeer het niet zelf te forceren. Dan maak je het erger. Taxidermie is een vak. Het kennis, ervaring, en respect voor het dier.
En soms betekent dat: je handen af laten en iemand anders het werk laten doen. Maar in de meeste gevallen?
Een beetje isopropyl alcohol, een zachte doek, en wat geduld. Dan kom je een heel eind.